BEGIN:VCALENDAR VERSION:2.0 PRODID:-//wp-events-plugin.com//7.2.3.1//EN TZID:Europe/Warsaw X-WR-TIMEZONE:Europe/Warsaw BEGIN:VEVENT UID:25400@night4u.pl DTSTART;TZID=Europe/Warsaw:20190929T200000 DTEND;TZID=Europe/Warsaw:20190929T233000 DTSTAMP:20190827T220358Z URL:https://night4u.pl/wydarzenia/ploho-%d0%bf%d0%bb%d0%be%d1%85%d0%be-w-d om/ SUMMARY:PLOHO (ПЛОХО) W DOM DESCRIPTION:PLOHO (ПЛОХО)\nNowosybirsk. Rosja\n29.09. G.20.00\nWSTEP 2 0ZL\n\nSłowami Konstantego Usenki:\nBetonowe krajobrazy są organicznym środowiskiem chłopaków z zespołu PLOHO\, który przed kilku laty narod ził się w mieście potocznie zwanym Nowosybem. „Moim domem i twoim dom em są blokowiska” – śpiewają. „Klatka schodowa – słyszę czyje ś kroki/Zawsze tu żyłem i nie pękałem/choć na wszystkich piętrach m ieszkają wrogowie/Jedni stukają w kaloryfer – inni donoszą”. To kal ambur\, bo czasownik stuczat’ znaczy w języku rosyjskim zarówno stuka ć jak i kablować. Donosicielstwu\, agresji i apatii społeczeństwa poś więcony jest znaczny procent piosenek PLOHO\, co wyróżnia ich spośród Syndykatu Syberia i stawia w rzędzie spadkobierców wczesnej GRAŻDANSKI EJ OBORONY czy TELEWIZORA. „Zły mieszka najwyżej - dobry na parterze/ śpiewa o tym bard ze zakurzonego winyla”. Wiktor Użakow\, wokalista i gitarzysta PLOHO\, mówi wprost – „Jesteśmy dziećmi dziewięćdziesi ątki\, ale nie chodzi nam o modę na gumy Donaldy z historyjkami. Dla nas czymś zwykłym były obrazki\, które pamiętam jako szczyl z podstawów ki. W moim bloku unosił się słodkawy odór palonej hery\, pod wejściem do klatki taryfiarze sprzedawali lewą wódę z bagażnika\, moi koledzy kirali klej”. Wczesne piosenki PLOHO trochę jeszcze pachną tą ironicz ną modą\, rodem ze stron internetowych zamieszczających zdjęcia poradz ieckiej degrengolady. Pojawia się na przykład Dom Kultury Progres\, do k tórego „ochrona wpuści cię tylko w sportowych spodniach”. Lecz sark azm szybko ustąpił miejsca poważniejszym nastrojom. „Rozpierdol wszys tkiego naokoło był dla nas normalnością. Co nowego może wnieść poko lenie takie jak nasze?” – pyta się Użakow – „Jesteśmy wyrostkie m robaczkowym historii\, można by nas wszystkich wyciąć i nikt by tego nie zauważył. Tak samo jak radzieckie ideały\, w gruzach legły wszystk ie nasze marzenia. Jeden dzieciak chciał zostać gwiazdą rocka\, inny pi łkarzem\, lecz dziś wszyscy toną po uszy w kredytach i wegetują gdzie ś na kasach w marketach. Dzisiejsze nastolatki mają gorzej\, nie są w s tanie poukładać sobie w głowach tych internetowych śmieci. Wygląda na to\, że my w dziewięćdziesiątce nie mieliśmy jeszcze tak źle”. „Nieślubne dzieci Wenus budują arki z nadpalonych pustaków /Jak kiedy ś pionierzy\, zdobywają i zbierają znaczki(…)/ Siedemdziesięciolecie Zwycięstwa – odwaga i cel chuj dziś znaczą/Każdy podświadomie tęs kni do celibatu i wielkiego postu/Brak moralności i zasad – mamusiu\, u rodziłaś potwora”. Muzycy PLOHO\, pytani\, czy nie chcieliby dać słu chaczom jakiegoś promyka nadziei\, odpowiadają: „Nam chodzi bardziej o wspólne przeżywanie. Wszystkim będzie lżej ze świadomością\, że n ie zostali sami z tym całym balastem. Każdy odczuwa samotność już od momentu przecięcia pępowiny”.\n\nPriorytetem PLOHO nie są wielkie kon certy czy nagrania dobrej jakości. Ich „zła” nazwa\, antyteza słynn ego Horoszo!Majakowskiego\, wymaga poruszania się w antyestetyce lo-fi. N agrywają się więc w domu\, podobnie jak kiedyś Letow. „Nienawidzimy rutyny” – mówi Wiktor Użakow – „Dziś prawie w każdej wsi może sz znaleźć profesjonalne studio i dobry sprzęt. Brakuje za to kumatych realizatorów\, którzy potrafiliby zmiksować i zmasterować cokolwiek\, wbrew prowincjonalno rockowym stereotypom. Wszyscy chcą super cyfry\, nik t nie rozumie szumów i brudów\, tak przez nas uwielbianych”. Wychowali się na gitarowym noisie\, nie mieli nigdy styczności z elektroniką. A ż do momentu\, gdy w zespole pojawił się syntezator analogowy\, grając y mroczne tła i oszczędne basowe melodie w kontrapunkcie do linii basu – brzmi to podobnie do KINA w kawałku Chcemy zmian. „Podobno jesteśm y post punkiem\, ale na koncertach brzmienie jest raczej punkowe. Tak samo jak nasze teksty. U nas ludzie ruszają się i tańczą\, w odróżnieniu od typowo gotyckiej wystylizowanej publiki\, stojącej pod ścianami”. W odróżnieniu od wielu patetycznych post punkowych egzystencjalistów\, PLOHO nie ucieka od przyziemności i konkretu. Można powiedzieć\, że b ezlitosne społeczne analizy stawiają ich bliżej raperów z CHEMODANU – chociaż oczywiście są ludźmi z innej bajki\, bo sprawiają wrażen ie dekadentów i estetów. Ich czarne koszule kojarzą się jednoznacznie rosyjskim fanom muzyki\, podobnie jak oszczędne brzmienie\, wiodąca rola basu i nisko – matowa\, beznamiętna barwa głosu wokalisty. Nie jest t o jednak ani bezczelna zrzynka z KINA ani zabieg robiony pod publikę. Ilo ść użytych sampli stawia ich raczej w rzędzie spadkobierców idei GR.O B. – Użakow i spółka nie ukrywają inspiracji\, gdy wstawiają przed piosenką fragment wiersza Letowa – „A niebo wygląda wciąż tak samo \, jakbyś się nigdy nie sprzedał”. Można też usłyszeć fragment zn anego nagrania Chruszczowa\, karcącego artystów w moskiewskim Maneżu w 1962 roku za naśladownictwo zachodnich trendów w sztuce współczesnej. „Stoi taki człowiek i gapi się na nowe prądy – a w nurcie płynie w szystko co popadnie\, są tam dobre rzeczy\, ale też pełno gówna. I ten człowiek postrzega wszystko jednakowo – bo to nowe prądy\, nowe trend y! To jest jakaś pederastia. Czemu więc pederaści dostają u nas dziesi ęć lat\, a taki ktoś oczekuje orderu i pochwały?”. To intro do piose nki Miasto – Bohater z singla\, na okładce którego widać poczerniał ą twarz denata - toksykomana z foliową torbą na głowie.\n\nMuzycy PLOH O mówią\, że nie uważają się za zespół polityczny\, ale mają peł ną świadomość tego\, co się dzieje. „W pierogarni w Samarze dowiesz się więcej o polityce niż z wiadomości w telewizji. A na na pętli ma rszrutek w Jekaterynburgu można poczytać sobie odręcznie pisane ogłosz enia\, kartki w formacie A4 z fragmentami Księgi Apokalipsy. To migawki z e współczesności\, nie ma tu nic wymyślonego” – mówi Użakow\, za swoją najważniejszą książkę uważający Ucieczkę od wolności Eric ha Fromma. Tytuły albumów PLOHO też pochodzą jak gdyby z psychologii s połecznej: Pogodzenie się i odrzucenie\, Kultura dominacji. „Naszym mo delem jest sinusoida\, wszystko w Rosji zawsze dzieje się na przemian. We źmy chociażby ostatnie protesty – ludzie podniecają się odrzucaniem\ , lecz tak naprawdę dawno ze wszystkim się pogodzili. To fałszywe odrzu cenie\, bo nigdy nic z tego nie wyniknie. Rzeczywistość została olana j uż dawno temu. Nasza działalność bazuje właśnie na tej przeciwstawno ści”. Autor tekstów mówi\, że głównym tworzywem są jego sąsiedzi – obywatele tłoczący się w tramwajach o szóstej nad ranem i ci sami ludzie o dziewiętnastej w domach przed telewizorami. Napaść – modele m społecznych zachowań! to tytuł jednego z kawałków. „Co trzeci tu jest kapitanem/który forsował obce granice/Twardą ręką przetrząsał cudze kieszenie/celował koltem w czyjąś twarz(…)/Piloci poskręcali s zyje/lecz już z powodu innych pętli/Pojęli wreszcie\, że trwa polowani e/a ogień prowadzony jest właśnie z ich maszyn”. Ściany\, które maj ą uszy i zasada ograniczonego zaufania to główne tematy PLOHO. „O tym \, gdzie noże się kryją za plecami/O miejscach\, w których można kupi ć miłość/Lepiej już bym milczał\, lecz pytano mnie i udzieliłem odp owiedzi/O tym\, gdzie najgłodniejsze z psów kładą swe głowy pod gilot ynę/Paplałem o tym bez sensu\, więc lepiej już będę milczał”. Wsz ędzie znaleźć można jakichś „porządnych obywateli” wyczulonych n a obecność wrogich lub amoralnych elementów w swym towarzystwie. „Bez kompromisu\, zamknięte koło – ten model wybrałeś sam/Maksymalnie ko mplikować wszystko naokoło siebie i dziwić się zwykłym rzeczom/Kup na jwiększy telewizor jaki zobaczysz w markecie/Oddaj pieniądze Cerkwi\, je śli boli cię dusza/Przegryź orzeszkiem i niech młyn kręci się dalej/ I niech kogoś zamkną dzięki twojej współpracy – demokracja w prakty ce”. Użakow jest pesymistą\, nie wierzy w powodzenie jakichkolwiek akc ji sprzeciwu. „Zatykasz usta rękami – kto próbuje iść pod wiatr\, w końcu się potknie/Nie chcesz myśleć już o niczym ani bić drewnian ą szabelką w ołowianą tarczę/ Tak ma być i tak się stanie – przyj dą po ciebie odpowiedni ludzie/Tak ma być i tak się stanie – kraj o t obie nie zapomni”. Wybiera wycofaną pozycję outsidera\, który będzie robił to\, na co ma ochotę i nie pozwoli\, by społeczeństwo właziło mu butami w życie. „Mój szybki krok zmienia bieg na bieg/Łapać go! winny może być tu każdy biegnący człowiek/Ma zbyt duże źrenice\, ma zbyt duży plecak/A ja sam ustalę\, jakie tempo/będzie miał mój space rowy krok”.\n\nŚwiat PLOHO jest zmilitaryzowany. W Martwych bohaterach Wiktor Użakow nawiązuje do tekstu JANKI W ten czarny dzień\, tylko że akcja ma miejsce dwadzieścia pięć lat później. „Z taśmy produkcyjn ej wprost do domu inwalidów/To test na przeżycie dla wymierających gatu nków/Zwierzętom nie wolno wejść do siedziby obrońców zwierząt/Noc o twartych butelek\, dzień zamkniętych drzwi/Kraj potrzebuje tylko martwyc h bohaterów/Kraj potrzebuje tylko martwych bohaterów/Mamy dziś popyt na taborety/Na każdą marionetkę czeka jej własny most”. Hasła komunis tyczne zostały wymienione na bogoojczyźniane\, a oczkiem w głowie stał się przyrost demograficzny. Przykładem nowej retoryki może być antyab orcyjny bilbord\, na którym zdjęcie zakrwawionego usuniętego płodu zes tawione jest z wizerunkiem chłopca - kadeta w wojskowej pilotce – „Ma mo\, jeśli mnie usuniesz\, nie obronię cię w przyszłości”. Społecz nej presji jak najszybszego zakładania rodzin dotyczy numer Obowiązek ro zmnażania się. „Krewni krążą nad tobą niby czarne kruki/Ewolucja z mieniła kierunek na wsteczny/Przez szkła okularów oczy wypala mi miesi ąc zwany majem/Nie chcę stawiać swojego życia na tory\, bo nie jestem tramwajem/Obowiązek rozmnażania się wywołuje we mnie irytację”. Na pytanie jednego z dziennikarzy\, czemu wśród piosenek PLOHO nie ma nic o miłości i seksie\, chłopaki w czarnych koszulach odpowiadają: „Nie piszemy o seksie\, bo nikt z nas go nie uprawia. Obejrzyj sobie w telewizj i dowolne szoł\, ostatnio widzieliśmy jubileuszowy recital gwiazdy estra dy Igora Nikołajewa. Na każde pytanie\, o czym będzie następna piosenk a\, odpowiadał – jasne\, że znów o miłości. Wszystkie chujowe piose nki świata są o miłości i seksie. Wydaje się\, że temat został wycz erpany\, a ludzie tak naprawdę są tym już dawno zmęczeni. Słowo seks słychać wszędzie i dawno straciło ono jakiekolwiek znaczenie. Johny Ro tten powiedział kiedyś do Nancy Spungen – amerykańska dziwko\, seks j est dla nudnych hipisów\, nam po prostu chce się spać”. Mówiąc o se ksie PLOHO woli opisać mroczny świat podmiejskich dyskotek\, w których kręci się biznes matrymonialny i odbywa handel ludźmi. ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://night4u.pl/wp-content/uploads/2019/08/59 579_image_69416946_2570777556300244_3902083212683247616_o.jpg CATEGORIES:łódzkie LOCATION:DOM\, Piotrkowska 138/140\, Łódź\, 90-062\, Poland GEO:51.761319;19.459444 X-APPLE-STRUCTURED-LOCATION;VALUE=URI;X-ADDRESS=Piotrkowska 138/140\, Łód ź\, 90-062\, Poland;X-APPLE-RADIUS=100;X-TITLE=DOM:geo:51.761319,19.45944 4 END:VEVENT BEGIN:VTIMEZONE TZID:Europe/Warsaw X-LIC-LOCATION:Europe/Warsaw BEGIN:DAYLIGHT DTSTART:20190331T030000 TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST END:DAYLIGHT END:VTIMEZONE END:VCALENDAR